Shloka 34
Adhyāya 107 — बहुयुद्धप्रकरणम्
Multiple Defensive Engagements to Protect Bhīṣma
वार्ष्णेय भुजवेगेन प्रणुन्ना सा महाहवे । अभिदुद्राव वेगेन कालरात्रियथा नरम्
sañjaya uvāca | vārṣṇeya bhujavegena praṇunnā sā mahāhave | abhidudrāva vegena kālarātriyathā naram ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ထိုမဟာစစ်ပွဲ၌ ဝါර්ṣṇေယ၏ လက်မောင်းအင်အားဖြင့် ထုတ်လွှတ်လိုက်သော သက္တိသည် အလွန်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ဘီရှ္မထံသို့ တိုးဝင်သွားလေ၏—ကာလာရာထရီ (Kālarātri) သည် လူတစ်ယောက်ထံသို့ တက်လာသကဲ့သို့။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in war, human strength can unleash near-inevitable destruction; the comparison to Kālarātri frames violence as a force that overwhelms individual agency, reminding the listener of mortality and the grave ethical weight of martial action.
Sanjaya describes a spear-weapon (śakti) hurled by Sātyaki (called Vārṣṇeya). Propelled by his arm’s force, it speeds toward Bhīṣma in the thick of battle, likened to Kālarātri rushing upon a man.