Shloka 28
भीष्मस्य शरवर्षः — Bhīṣma’s Arrow-Storm and Kṛṣṇa’s Impulse to Intervene
ज्वलिताश्न महोल्का वै समाहत्य दिवाकरम् | निपेतु: सहसा भूमौ वेदयन्त्यो महद् भयम्,बड़ी-बड़ी प्रज्वलित उल्काएँ सूर्यदेवसे टकरा-कर महान् भयकी सूचना देती हुई सहसा पृथ्वीपर गिर रही थीं
jvalitāś ca maholkā vai samāhatya divākaram | nipetuḥ sahasā bhūmau vedayantyo mahad bhayam ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– «မီးလောင်တောက်ပသော ဥလ္ကာကြီးများသည် နေမင်းကို တိုက်မိပြီးနောက် ချက်ချင်း မြေပြင်သို့ ကျဆင်းလာကာ ကြီးမားသော ကြောက်မက်ဖွယ်အရာကို ကြေညာသကဲ့သို့ ဖြစ်၏»။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse uses ominous celestial signs to underscore an ethical idea common in the Mahabharata: when society moves toward adharma and mass violence, the natural and cosmic order is perceived as disturbed, warning humans of the consequences of unrighteous conflict.
Sañjaya reports terrifying portents: huge flaming meteors appear to collide with the sun and then fall to the earth, functioning as forewarnings of the impending catastrophe of the Kurukṣetra war.