Shloka 19
अश्वमेधावसानम् — Dakṣiṇā-vibhāga and Avabhṛtha
Completion of the Aśvamedha
ते तु खिन्ना विवादेन ऋषयस्तत्त्वदर्शिन:
te tu khinnā vivādena ṛṣayas tattvadarśinaḥ | bharatanandana! te tattvadarśī ṛṣayaḥ yadā asmin vivāde bahu khinnā abhavan, tadā indreṇa saha mantrayitvā etasmin viṣaye rājānam uparicaraṃ vasuṃ papracchuḥ— “mahāmati! vayaṃ dharmaviṣaye saṃśaye patitāḥ smaḥ; bhavān asmān satyaṃ vaktuṃ arhati.”
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြောသည်– သစ္စာကိုမြင်သော ရှင်ရသေ့တို့သည် ထိုအငြင်းပွားမှုကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လာကြ၏။ ထို့နောက် အိန္ဒြာနှင့် တိုင်ပင်ပြီးနောက်၊ သူတို့သည် ဥပရိချရ ဝသု မင်းထံသို့ သွားရောက်၍ ထိုကိစ္စကို မေးမြန်းကြသည်– “မဟာမတိရှင်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဓမ္မအကြောင်း သံသယထဲသို့ ကျရောက်နေပါသည်။ အမှန်တကယ် မှန်ကန်သည့်အရာကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပြပါ” ဟု။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
When even learned sages become entangled in disagreement about dharma, they seek clarification through counsel and by approaching a trusted authority. The verse highlights humility in ethical inquiry and the importance of truthful guidance.
A group of truth-seeing sages, exhausted by a dispute, consult Indra and then question King Uparicara Vasu to resolve their uncertainty about what dharma requires in the matter under debate.