Shloka 91
Adhyāya 90: Babhruvāhana’s Reception and the Commencement of Yudhiṣṭhira’s Aśvamedha
क्षुधापरिगतज्ञानो धृतिं त्यजति चैव ह । बुभुक्षां जयते यस्तु स स्वर्ग जयते ध्रुवम्
kṣudhāparigatajñāno dhṛtiṁ tyajati caiva ha | bubhukṣāṁ jayate yastu sa svargaṁ jayate dhruvam ||
ဆာလောင်မှုက သိမြင်မှုကို လွှမ်းမိုးသွားသောသူသည် တည်ကြည်မှုကို စွန့်လွှတ်၍ ဓမ္မဆိုင်ရာ ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုလည်း ပျောက်ကွယ်စေ၏။ သို့သော် ဆာလောင်လိုစိတ်ကို အနိုင်ယူသူသည် ကောင်းကင်ဘုံကို မလွဲမသွေ အနိုင်ရ၏—ဆိုလိုသည်မှာ ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်ခြင်းနှင့် သည်းခံခြင်းအားဖြင့် အမြင့်ဆုံးကောင်းကျိုးကို ရောက်ရှိသည်။
श्षशुर उवाच
Educational Q&A
Hunger can overpower discernment and weaken moral steadiness; therefore, mastering hunger and its cravings is praised as a form of self-conquest that leads to spiritual merit and the highest reward (svarga).
A speaker identified as the father-in-law (śvaśura) offers a didactic reflection: he explains the psychological and ethical danger of hunger and extols the virtue of endurance and restraint.