Shloka 86
अर्जुनदुःखहेतुप्रश्नः — Inquiry into the cause of Arjuna’s recurring hardship
Book 14, Chapter 89
अब्रवीद् भरतश्रेष्ठ॑ धर्मराजं युधिष्ठिरम् । राजन! सत्यवतीनन्दन व्यासने उस भूमिदानको ग्रहण करके भरतश्रेष्ठ धर्मराज युधिष्ठिससे कहा--
abravīd bharataśreṣṭhaṃ dharmarājaṃ yudhiṣṭhiram | rājan satyavatīnandana vyāsane sa bhūmidānaṃ grahītvā bharataśreṣṭha dharmarājaṃ yudhiṣṭhiram uvāca ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်။ စတျဝတီ၏ သားတော် ဗျာသသည် ထိုမြေဒానကို လက်ခံပြီးနောက်၊ ဗာရတဝంశ၏ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်၍ ဓမ္မကို ထိန်းသိမ်းသော ယုဓိဋ္ဌိရ မင်းကြီးအား မိန့်ကြား하였다။ ဤမြင်ကွင်းသည် သဘောတရားအလေးချိန်ရှိသော အပြန်အလှန်ကို ဖော်ဆောင်သည်—တရားမင်းက ပေးလှူသည်၊ အလေးအနက်ရှိသော ရှင်သန်ပညာရှိက လက်ခံသည်၊ ထို့နောက် မင်း၏ စေတနာကို အလှပြသခြင်းမဟုတ်ဘဲ ကျင့်ဝတ်စည်းကမ်းအတွင်း တည်မြဲစေမည့် အဆုံးအမတော်သင်ကြားမှုက ဆက်လက်လာမည်ဟု အရိပ်အမြွက်ပြသည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds dhārmic giving: a king’s donation (especially land) is validated and made meaningful when received and guided by a sage, implying that charity should be aligned with righteousness, proper recipients, and ethical intention rather than mere royal grandeur.
Vaiśampāyana narrates that Vyāsa, after accepting a land-gift, turns to address Yudhiṣṭhira. This functions as a transition into counsel or instruction, with the acceptance of the gift establishing the legitimacy of the act and setting the stage for moral guidance.