Shloka 14
Muñjavān on Himavat: Maheśvara’s abode, Śiva-stuti, and sacrificial gold
Chapter 8
त्र्यक्ष्णे पृष्णो दन््तभिदे वामनाय शिवाय च । याम्यायाव्यक्तरूपाय सद्वृत्ते शड़कराय च
tryakṣṇe pṛśno dantabhide vāmanāya śivāya ca | yāmyāyāvyaktarūpāya sadvṛtte śaṅkarāya ca
သံဝရ္တက ပြောသည်– «မျက်စိသုံးလုံးရှိသော အရှင်သို့ ဦးညွှတ်ပါ၏။ အစက်အပြောက်ရောင်ရှိသော အရှင်သို့၊ အသူရ၏ သွားကို ချိုးဖျက်သူသို့၊ ဝာမနနှင့် ရှိဝသို့လည်း ဦးညွှတ်ပါ၏။ ယမ၏ အရပ်ကို အုပ်စိုးသော အရှင်သို့၊ ရုပ်သဏ္ဌာန်မထင်ရှားသော အရှင်သို့၊ သီလသမာဓိမှန်ကန်သော အရှင်သို့၊ ရှင်ကရာသို့လည်း ဦးညွှတ်ပါ၏»။
संवर्त उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that dharma and ethical steadiness (sadvṛtta) are supported by devotion: the divine is honored through many names that point to both concrete deeds (mythic epithets) and the transcendent, unmanifest reality (avyaktarūpa).
Saṁvarta is reciting a reverential invocation, stringing together epithets and divine names as a stuti-like passage, situating the ongoing discourse within a sacred, dharma-oriented frame.