Shloka 13
Muñjavān on Himavat: Maheśvara’s abode, Śiva-stuti, and sacrificial gold
Chapter 8
रुद्राय शितिकण्ठाय पुरुषाय सुवर्चसे । कपर्दिने करालाय हर्यक्ष्णे वरदाय च
rudrāya śitikaṇṭhāya puruṣāya suvarcase | kapardine karālāya haryakṣṇe varadāya ca
သံဝရ္တက ပြောသည်– «လည်ပင်းပြာသော ရုဒြာသို့၊ တောက်ပသော အလင်းရောင်ရှိသည့် အမြင့်မြတ်ဆုံး ပုရုရှသို့ ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏။ ဆံပင်ချည်ထုံးထားသော အရှင်၊ ကြောက်မက်ဖွယ်သဏ္ဌာန်ရှိသော အရှင်သို့လည်းကောင်း၊ မျက်စိအဝါရောင်တောက်သော နတ်သို့လည်းကောင်း၊ ကောင်းကြီးပေးတော်မူသော အရှင်သို့လည်းကောင်း ဦးညွှတ်ပါ၏»။
संवर्त उवाच
Educational Q&A
The verse teaches reverent devotion through naming the deity’s many aspects: Śiva is simultaneously ascetic (kapardin), awe-inspiring (karāla), and compassionate (varada). Ethically, it models humility—approaching power not with entitlement but with praise and surrender, trusting that the fearsome can also be benevolent.
Saṃvarta is reciting a stuti (hymn of praise), invoking Rudra/Śiva by a sequence of honorific epithets. The passage functions as a devotional invocation within the Ashvamedhika Parva’s broader narrative setting, emphasizing divine support and blessing.