Shloka 18
पाण्डव-वृष्णि-समागमः तथा अश्वमेध-अनुज्ञा | Reunion at the Kuru Court and Authorization of the Aśvamedha
शुशुभे तत्पुरं चापि समुद्रौधनि भस्वनम् । नर्तकैश्वापि नृत्यद्धिगायकानां च नि:स्वनै:
śuśubhe tatpuraṃ cāpi samudraudhani bhasvanam | nartakaiś cāpi nṛtyadbhir gāyakānāṃ ca niḥsvanaiḥ ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယန မိန့်ကြားသည်– ထိုမြို့တော်သည် တောက်ပစွာ လင်းလက်၍ သမုဒ္ဒရာရေထု၏ ဟုန်းဟုန်းမြည်သံကဲ့သို့ တုန်လှုပ်သံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ ကခုန်နေသော အကသမားတို့၏ လှုပ်ရှားသံနှင့် သီဆိုသူတို့၏ သံလွင်သံကြည်တို့ကြောင့် မြို့တော်တစ်မြို့လုံး ပွဲတော်ဆူညံသံဖြင့် အလှတင့်တယ်လာသည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the outward signs of a well-ordered realm—public joy, arts, and communal celebration—implying that prosperity and social harmony are reflected in shared cultural life rather than fear or silence.
Vaiśampāyana describes a city in festive splendor: dancers perform, singers raise their voices, and the combined noise swells like the roar of the sea, conveying a grand public celebration in the Ashvamedhika setting.