Shloka 9
Subhadrā’s Petition to Kṛṣṇa for the Revival of Parīkṣit (अभिमन्युज-प्राणरक्षा-प्रार्थना)
स तु राजा महाराज ब्रद्यास्त्रेणावपीडित: । शवो बभूव निश्रेष्टो हर्षशोकविवर्धन:
sa tu rājā mahārāja brahmastrena avapīḍitaḥ | śavo babhūva niśceṣṭo harṣaśokavivardhanaḥ ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယန မိန့်ကြားသည်– အို မဟာမင်းကြီး၊ ထို မင်းသားကလေး (ပရိက္ခစ်) သည် ဗြဟ္မာစတြာ၏ အင်အားကြောင့် ဖိနှိပ်ခံရသဖြင့် လှုပ်ရှားမှုမရှိသော အလောင်းကဲ့သို့ မွေးဖွားလာခဲ့ပြီး၊ မိမိတို့အမျိုးအနွယ်တို့၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်းကို တိုးပွားစေသူ ဖြစ်လာ하였다။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the grave ethical consequence of deploying irresistible weapons like the Brahmāstra: their harm can extend beyond the battlefield to innocents, intensifying collective joy and grief and testing a community’s dharma and compassion.
Vaiśampāyana describes the condition of Parīkṣit at birth: due to the Brahmāstra’s affliction he appears lifeless and motionless, which causes his relatives and people to experience heightened emotional turmoil—hope and happiness mixed with fear and sorrow.