Abhimanyu’s Śrāddha; Vyāsa’s Assurance of the Unborn Heir (अभिमन्योः श्राद्धं तथा गर्भरक्षणोपदेशः)
आर्ये क््व दारका: सर्वे द्रष्टमिच्छामि तानहम् । “उस वीरके मारे जानेपर मेरी यह बहिन सुभद्रा दुःखसे आतुर हो पुत्रके पास जाकर कुररीकी भाँति विलाप करने लगी और द्रौपदीके पास जाकर दुःखमग्न हो पूछने लगी --'आर्ये! सब बच्चे कहाँ हैं? मैं उन सबको देखना चाहती हूँ!
«အာရျေ… ကလေးတွေ အားလုံး ဘယ်မှာလဲ။ အားလုံးကို ငါ မြင်ချင်တယ်»—သူရဲကောင်းသည် သတ်ဖြတ်ခံရသည့်အခါ ငါ့ညီမ စုဘဒြာသည် ဝမ်းနည်းခြင်းကြောင့် မောပန်းကာ သားထံသို့ သွားပြီး ကုရရီငှက်ကဲ့သို့ ငိုကြွေးလေ၏။ ထို့နောက် ဒြောပဒီထံသို့ သွားကာ စိတ်မချမ်းသာစွာ မေးလေ၏– «အာရျေ… ကလေးတွေ အားလုံး ဘယ်မှာလဲ။ ငါ သူတို့အားလုံးကို မြင်ချင်တယ်»
वैशम्पायन उवाच