Shloka 123
Abhimanyu’s Śrāddha; Vyāsa’s Assurance of the Unborn Heir (अभिमन्योः श्राद्धं तथा गर्भरक्षणोपदेशः)
बालभावेन विनयमात्मनो5डकथयत् प्रभु: । “श्रीकृष्ण! वह महातेजस्वी और प्रभावशाली बालक अपने बालस्वभावके कारण मेरे सामने विनीतभावसे अपनी वीरताकी प्रशंसा किया करता था
bālabhāvena vinayam ātmano ’kathayat prabhuḥ | “śrīkṛṣṇa! sa mahātejasvī prabhāvaśālī ca bālakaḥ svabālasvabhāvena mama purato vinītabhāvena svāṃ vīratāṃ praśaṃsati sma” |
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြောသည်– «အို သရီကృష్ణာ၊ ထိုကလေးသည် တေဇဓာတ်အလွန်တောက်ပ၍ အာနုဘော်ထူးကဲသူဖြစ်၏။ ကလေးသဘာဝကြောင့် ငါ့ရှေ့တွင် ရိုသေသိမ်မွေ့သကဲ့သို့ ရပ်နေလျက်ပင် မိမိ၏ သူရဲကောင်းမှုကို မကြာခဏ ချီးမွမ်းပြောဆိုတတ်၏။ ထို့ကြောင့် အပြစ်ကင်းသကဲ့သို့သော အမူအရာအောက်တွင် မိမိ၏ စွမ်းရည်ကို ပြောကာ အပြင်ပန်းအားဖြင့်တော့ လေးစားမှုကို ထိန်းထားလေ၏။»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ethical tension: outward humility (vinaya) can coexist with self-advertisement. It invites discernment—true modesty is not merely a posture, and even innocence can mask pride or a desire for recognition.
Vaiśampāyana addresses Śrī Kṛṣṇa and describes a powerful, radiant boy who, because of his childish disposition, would appear deferential before the speaker while repeatedly praising his own heroism.