Shloka 32
Kṛṣṇasya Dvārakā-praveśaḥ — Krishna’s Return to Dvārakā and the Raivataka Festival
वैशम्पायन उवाच सतुतं ब्राह्मणो भूत्वा तस्य दुःखेन दुःखित: । उत्तड़कमब्रवीत् वाक््यं नैतच्छक्यं त्वयेति वै
vaiśampāyana uvāca | sa tu taṃ brāhmaṇo bhūtvā tasya duḥkhena duḥkhitaḥ | uttaṅkam abravīd vākyaṃ naitac chakyaṃ tvayeti vai |
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်– အင်ဒြာသည် ဥတ္တင်္က၏ ဝမ်းနည်းမှုကြောင့် ကိုယ်တိုင်လည်း ဝမ်းနည်းလာသဖြင့် ဗြာဟ္မဏအဖြစ် အသွင်ပြောင်းကာ သူ့အား ပြောလေသည်– “အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဤအမှုကို သင် မပြီးမြောက်နိုင်။ နာဂလောကသည် ဤနေရာမှ ယောဇနာ ထောင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာ၏။ ဤသစ်တံငယ်တစ်ချောင်းဖြင့် ထိုနေရာသို့ လမ်းဖောက်မည်ဟူသော အလုပ်သည် မဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့ ထင်ရသည်။” ဤသည်မှာ ကရုဏာမှ ထွက်ပေါ်သော ဓမ္မဆန်သည့် တားမြစ်အကြံ—မဖြစ်နိုင်၍ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ထိခိုက်စေမည့် ကြိုးပမ်းမှုကို တားဆီးကာ ရှာဖွေသူ၏ ဝမ်းနည်းမှုကိုလည်း အသိအမှတ်ပြုခြင်း ဖြစ်သည်။
वैशम्पायन उवाच