Mahabharata — Ashvamedhika Parva, Shloka 236
Kṛṣṇasya Dvārakā-praveśaḥ — Krishna’s Return to Dvārakā and the Raivataka Festival
सकुण्डलं तदजिनं पपात सहसा तरो: । उन बेलोंकी चोटसे बन्धन टूट गया और कुण्डलसहित वह मृगचर्म सहसा वृक्षसे नीचे जा गिरा
sakuṇḍalaṃ tadajinaṃ papāta sahasā taroḥ |
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြောသည်– «နားကပ်ပါသော သမင်အရေပြားသည် သစ်ပင်မှ ရုတ်တရက် ကျသွား၏။ နွယ်ပင်များ၏ အားပြင်းသော ထိခိုက်မှုကြောင့် ချည်နှောင်ထားသည့် ကြိုးကွဲသွားပြီး၊ ချည်ထားသော အရေပြားသည် ချက်ချင်း ပြုတ်ကျသွားသည်—ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်သော သဘာဝအင်အားရှေ့တွင် အပြင်ပန်း ချုပ်နှောင်မှုတို့ မည်မျှပင် နုနယ်ကြောင်းကို ပြသသကဲ့သို့ ဖြစ်၏»။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the suddenness with which supports and bindings can fail; it subtly points to impermanence and the vulnerability of external safeguards when conditions change unexpectedly.
A deerskin (ajina), still bearing an earring (kuṇḍala), breaks free from its fastening and suddenly falls from a tree—an abrupt physical event that advances the episode by revealing or dislodging an important object.