Shloka 21
उत्तङ्कोपाख्यानम् — Maṇi-Kuṇḍala Retrieval and Entry into Nāgaloka
Chapter 57
एवमेतद् वद ब्रह्म॒न् नानृतं वदसे5नघ । अभिशन्ञानं तु किंचित् त्वं समानयितुमरहसि
evam etad vada brahman nānṛtaṁ vadasy anagha | abhiśaṅjñānaṁ tu kiñcit tvaṁ samānayitum arhasi |
«ဤသို့ပင် ဖြစ်စေ၊ အို ဗြာဟ္မဏ—ဤအတိုင်းတိတိ ပြောလော့။ အို အပြစ်ကင်းသူ၊ သင်သည် မုသာမပြောသူ ဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် သင်သည် မင်းကြီးထံမှ တိုက်ရိုက်လာ၍ သူ၏ သတင်းစကားကို ယူဆောင်လာသူ ဖြစ်သဖြင့်၊ သင်အမှန်တကယ် သူ၏ ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်သော အသိအမှတ်ပြု သင်္ကေတတစ်ခု—သက်သေတစ်ခု—ကို ထုတ်ပြသင့်၏။»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even when a speaker is reputed truthful, dharma in royal and diplomatic matters requires verification: a messenger should provide a recognizable token to authenticate the message and prevent deception.
A listener addresses a brāhmaṇa messenger respectfully, affirming his truthfulness, but requests an identifying sign or proof that he has indeed come from the king with the king’s message.