Shloka 43
Kṛṣṇa’s Departure, Auspicious Omens, and the Opening of the Uttaṅka Dialogue (कृष्णप्रयाण-निमित्त-उत्तङ्कसंवाद-प्रारम्भः)
स गच्छेदभ्यनुज्ञातो भवता यदि मन्यसे । आनर्तनगरीं वीरस्तदनुज्ञातुमहसि
sa gacched abhyanujñāto bhavatā yadi manyase | ānartanagarīṃ vīras tad-anujñātum arhasi |
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်– «သင်က သင့်တော်သည်ဟု ထင်လျှင်၊ သင်၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် ထိုသူရဲကောင်းကို ထွက်ခွာစေပါ။ သူသည် အာနရတတို့၏ မြို့ (ဒွာရကာ) သို့ သွားလိုသည်။ ထို့ကြောင့် အို မင်းကြီး၊ ခွင့်ပြုတော်မူသင့်သည်» ဟု။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even powerful persons act within dharma by seeking proper authorization; a king’s duty includes granting or withholding leave in a manner that preserves order, respect, and social harmony.
The narrator reports a request that a heroic figure be allowed to depart for Ānartanagarī (Dvārakā), and urges the king to grant permission if he finds it appropriate.