Shloka 2
मरुत्तोपाख्यान-प्रस्तावः — Genealogy to Marutta and the Logistics of Royal Sacrifice
व्यास उवाच आसीत् कृतयुगे तात मनुर्दण्डधर: प्रभु: । तस्य पुत्रो महाबाहु: प्रसन्धिरिति विश्वुतः
vyāsa uvāca āsīt kṛtayuge tāta manur daṇḍadharaḥ prabhuḥ | tasya putro mahābāhuḥ prasandhir iti viśrutaḥ ||
ဗျာသက ပြောသည်– «ချစ်သား၊ ကృతယုဂ၌ အာဏာကြီး၍ အုပ်စိုးသူ၊ ရာဇဒဏ္ဍကို ကိုင်ဆောင်သော ဝိုင်ဝသွဝတ မနု မင်းကြီး ရှိခဲ့သည်။ ထိုမင်း၏ သန်မာလက်မောင်းရှင် သားတော်ကို ပရသန္ဓိ ဟူသော အမည်ဖြင့် ကမ္ဘာလောက၌ ကျော်ကြားသိရှိကြသည်»။
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse frames ideal governance as dharmic kingship: the ruler is ‘daṇḍadhara’, one who upholds order through disciplined, just punishment, especially emblematic of the Kṛta (truthful) age. Authority is presented as responsibility rather than mere power.
Vyāsa begins a traditional account by situating it in the Kṛta Yuga and introducing a royal lineage: the sovereign Manu and his famed son Prasandhi, setting the stage for subsequent events connected to this genealogy.