Shloka 16
जनक–ब्राह्मणसंवादः
Viṣaya, Mamatva, and Self-Mastery
कस्येदमिति कस्य स्वमिति वेदवचस्तथा । नाध्यगच्छमहं बुद्ध्या ममेदमिति यद् भवेत्
kasyedam iti kasya svam iti vedavacas tathā | nādhyagaccham ahaṁ buddhyā mamedam iti yad bhavet ||
ဇနက မိန့်တော်မူ၏— «ဝေဒဝစနာတော်တိုင်က ‘ဤအရာသည် မည်သူ၏နည်း။ ဤဥစ္စာသည် မည်သူ၏နည်း’ ဟု မေးမြန်း၏—အမှန်တကယ်အားဖြင့် မည်သူ့အပိုင်မျှ မဟုတ်ကြောင်းကို ညွှန်ပြသည်။ ထို့ကြောင့် ငါ့ဉာဏ်ဖြင့် စိစစ်သော် ‘ဤသည် ငါ၏’ ဟု မှန်ကန်စွာ သတ်မှတ်နိုင်သည့် အရာတစ်စုံတစ်ရာကို မတွေ့»
जनक उवाच
Educational Q&A
The verse teaches non-attachment by challenging the notion of personal ownership: even the Veda frames possessions as ultimately belonging to no one, so the wise refrain from the rigid claim ‘this is mine.’
King Janaka is speaking in a didactic context, citing a Vedic formulation to support his reflective conclusion that, upon careful discernment, nothing can be securely established as one’s personal possession.