Shloka 37
Dehānta (Cyavana) and Upapatti: Kāśyapa’s Questions and the Siddha’s Account of Death, Pain, and Karmic Re-embodiment
ऊर्ध्व॑ तु जन्तवो गत्वा येषु स्थानेष्ववस्थिता: । कीर्त्यमानानि तानीह तत्त्वतः संनिबोध मे
ūrdhvaṁ tu jantavo gatvā yeṣu sthāneṣv avasthitāḥ | kīrtyamānāni tānīha tattvataḥ saṁnibodha me ||
“သတ္တဝါတို့သည် အထက်သို့ တက်သွားပြီး အချို့သော လောကများတွင် တည်နေကြသည်။ ဤနေရာတွင် ဖော်ပြမည့် ထိုအဘိုဒ်များ—ကောင်းကင်နှင့် အထက်လောကများမှ စ၍—ကို အမှန်တကယ်နှင့် နားလည်မှုရှင်းလင်းစွာဖြင့် ငါ့ထံမှ နားထောင်လော့။”
सिद्ध उवाच
Educational Q&A
The verse frames an authoritative instruction on higher realms attained after death: one should listen carefully and understand the true nature of the abodes where beings dwell after ascending, implying an ethical link between conduct/merit and posthumous destinations.
A Siddha begins (or continues) a didactic explanation, announcing that he will describe the higher worlds—such as heaven—and the specific stations where beings reside, urging the listener to grasp the account accurately.