Shloka 29
Arjuna’s request to Krishna and the opening of the Kāśyapa–Brāhmaṇa mokṣa discourse (Āśvamedhika-parva 16)
सिद्ध उवाच विविधै: कर्मभिस्तात पुण्ययोगैश्व केवलै: । गच्छन्तीह गतिं मर्त्या देवलोके च संस्थितिम्
siddha uvāca: vividhaiḥ karmabhiḥ tāta puṇya-yogaiś ca kevalaiḥ | gacchantīha gatiṁ martyā devaloke ca saṁsthitim ||
သိဒ္ဓက ပြောသည်— «ချစ်သားရေ၊ ကုသိုလ်ဖြစ်သော ကမ္မများကို အမျိုးမျိုး ဆောင်ရွက်ခြင်းအားဖြင့် သေတတ်သော လူသားတို့သည် ဤလောက၌ ကောင်းမွန်သော လမ်းကြောင်းနှင့် အကျိုးရလဒ်ကို ရရှိကြ၏။ ထို့ပြင် ကုသိုလ်၏ ပေါင်းစည်းမှုသာဖြင့်ပင် နတ်လောက (ဒေဝလောက) တွင် တည်မြဲသော နေရာကိုလည်း ရရှိကြ၏»။
सिद्ध उवाच
Educational Q&A
Meritorious action (puṇya-karma) shapes one’s destiny: it yields good outcomes in this life and can lead to an established place in heaven (devaloka). The verse emphasizes ethical causality—results follow from the moral quality of deeds.
A Siddha instructs the addressed listener (“tāta”) about the fruits of varied virtuous actions, explaining how humans, through merit alone, obtain favorable worldly results and a heavenly abode.