Shloka 2
Kāma–Mamatā–Upadeśa
Discourse on Desire, Possessiveness, and Ritual Duty
बाहाद्रव्यविमुक्तस्य शारीरेषु च गृद्धयत: । यो धर्मो यत् सुखं चैव द्विषतामस्तु तत् तथा
bāhādravyavimuktasya śārīreṣu ca gṛddhyataḥ | yo dharmo yat sukhaṃ caiva dviṣatām astu tat tathā ||
ဝါယုက ပြောသည်– «အပြင်ပန်းအားဖြင့် ပစ္စည်းဥစ္စာများမှ လွတ်ကင်းနေသော်လည်း ကိုယ်ခန္ဓာ၏ အာရုံခံပျော်ရွှင်မှုများကို လောဘတကြီးလိုလားနေသေးလျှင် ထိုသူရရှိသည့် ဓမ္မနှင့် ပျော်ရွှင်မှု၏ အကျိုးရလဒ်သည် သင်ကို မုန်းတီးသူတို့ထံသို့ပင် ထိုအတိုင်း ကျရောက်ပါစေ»။
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Outer renunciation is incomplete without inner restraint: freedom from possessions does not equal freedom from desire. If one still craves bodily enjoyment, the ‘merit’ and happiness gained are of a lower, compromised kind—fit to be wished upon adversaries rather than sought by the wise.
Vāyudeva speaks a pointed benediction/ironic wish: he contrasts external detachment with continued sensual craving and declares that whatever dharma and happiness such a person obtains should accrue to those who hate the addressed party—underscoring disapproval of hypocritical or partial renunciation.