Shloka 33
Vyāsa’s Boon-Offer and Dhṛtarāṣṭra’s Remorse in the Forest Assembly (आश्रमवासिक पर्व, अध्याय ३६)
गड्ाकूले मया दृष्टस्तापसै: परिवारित: । स तानामन्त्रय तेजस्वी निवेद्यैतच्च सर्वश:
gaḍākūle mayā dṛṣṭas tāpasaiḥ parivāritaḥ | sa tān āmantrya tejasvī nivedyaitac ca sarvaśaḥ ||
နာရဒက ဆိုသည်—“ငါသည် ဂဍာမြစ်ကမ်းပေါ်၌ သူ့ကို မြင်ခဲ့၏။ တပသီတို့က ဝိုင်းရံထားကြသည်။ ထိုတောက်ပသောသူသည် သူတို့အား နှုတ်ဆက်ကာ၊ ဤအကြောင်းအရာအားလုံးကို ပြည့်စုံစွာ တင်ပြပြီးနောက် သင့်လျော်သကဲ့သို့ ဆက်လက်ထွက်ခွာသွား하였다။”
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined communication and respectful conduct: one should inform others fully (sarvaśaḥ nivedya) and take proper leave (āmantrya), especially in a community of renunciants where truthfulness and propriety are central to dharma.
Nārada reports an eyewitness scene: a radiant figure is seen at the Gaḍā’s bank, surrounded by ascetics. The figure addresses them, conveys the matter in full, and then departs—marking a transition in the episode and indicating that actions are taken after due consultation and disclosure.