Shloka 9
Vyāsa’s Inquiry into Dhṛtarāṣṭra’s Tapas and the Identification of Vidura with Dharma
गतास्ते क्षत्रधर्मेण शस्त्रपूतां गतिं शुभाम् । यथा दृष्टास्त्वया पुत्रास्तथा कामविहारिण:
gatās te kṣatradharmeṇa śastrapūtāṃ gatiṃ śubhām | yathā dṛṣṭās tvayā putrās tathā kāmavihāriṇaḥ ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယန မိန့်ကြားသည်– «သူတို့သည် က္ṣatriya-ဓမ္မအတိုင်း လက်နက်ဖြင့် သန့်စင်ထားသော မင်္ဂလာရှိသည့် ကူးပြောင်းရာအခြေအနေသို့ ထွက်ခွာသွားကြပြီ။ သင်ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့သကဲ့သို့ပင် သင်၏ သားတို့လည်း ထိုနည်းတူ—ကောင်းကင်ဘုံ၌ စိတ်ကြိုက် လှည့်လည်နိုင်သူများ ဖြစ်ကြသည်»။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames death and posthumous destiny through the lens of kṣatriya-dharma: those who meet their end in accordance with warrior duty attain an auspicious state, described as being ‘purified by weapons,’ and are envisioned as enjoying freedom and well-being thereafter.
Vaiśaṃpāyana reassures the listener about the fate of the sons: they have reached a blessed posthumous condition consistent with the warrior code, and—just as the listener had a vision/confirmation of them—they are now depicted as dwelling in heaven with the liberty to move and enjoy as they wish.