Shloka 13
धृतराष्ट्राश्रमगमनम् — The Pandavas’ Procession to Dhritarashtra’s Hermitage
यश्न पाण्डवदायादो हत: षड्भिम्महारथै: । स सोम इह सौभद्रो योगादेवाभवद् द्विधा
yasmin pāṇḍava-dāyādo hataḥ ṣaḍbhir mahārathaiḥ | sa soma iha saubhadro yogād evābhavad dvidhā ||
ဗျာသက မိန့်တော်မူသည်– «ပाण्डဝတို့၏ အမွေဆက်ခံသူတစ်ဦးကို မဟာရഥီ ခြောက်ဦး ပေါင်း၍ သတ်ခဲ့ကြ၏—သူ၊ သုဘဒြာ၏ သား အဘိမညုသည် အမှန်တကယ် ဆိုမ၊ လမင်းဖြစ်၍ ဤမြေပြင်သို့ ဆင်းသက်လာသူဖြစ်သည်။ ယောဂအင်အားဖြင့် သူသည် ရုပ်နှစ်ပါးအဖြစ် ပေါ်ထွန်းခဲ့သည်—တစ်ရုပ်သည် လောကလမင်း၌ နေထိုင်၍၊ အခြားတစ်ရုပ်သည် လူသားတို့အကြား ပေါ်လာခဲ့သည်»။
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse interprets a major wartime death through a dharmic-cosmic lens: beings of celestial status may incarnate for the restoration of order, and yogic power can allow a divine entity to manifest in more than one mode. It encourages seeing events not only as personal tragedy but also as part of a larger moral and cosmic framework.
Vyāsa identifies Abhimanyu—described as the Pāṇḍavas’ heir who was killed by six great warriors—as Soma (the Moon) incarnate on earth, stating that Soma appeared in a dual manner through yogic power.