Bhāgīrathī-tīra-śauca, Kurukṣetra-gamana, and Śatayūpa-āśrama-dīkṣā (गङ्गातीरशौच–कुरुक्षेत्रगमन–शतयूपाश्रमदीक्षा)
इस प्रकार श्रीमहाभारत आश्रमवासिकपव॑के अन्तर्गत आश्रमवासपर्वमें ऋषियोंके प्रति युधिष्ठटिर आदिका परिचयविषयक पचीसवाँ अध्याय पूरा हुआ
tataḥ so'nimiṣo bhūtvā rājānaṃ tam udaikṣata | saṃyojya viduras tasmin dṛṣṭiṃ dṛṣṭyā samāhitaḥ ||
ထို့နောက် ဝိဒုရသည် မျက်တောင်မခတ်ဘဲ ထိုဘုရင်ကို တည်ကြည်စွာ ကြည့်နေ하였다။ မိမိ၏အမြင်ကို ဘုရင်၏အမြင်နှင့် ချိတ်ဆက်ကာ ဝိဒုရသည် စိတ်ကို နက်ရှိုင်းသော သမာဓိထဲသို့ စုစည်း하였다—သာမန်ကြည့်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ စည်းကမ်းတကျ အတွင်းရေးအာရုံစိုက်မှုဖြစ်ပြီး၊ ထိုတွေ့ဆုံမှုတွင် လေးနက်၍ ရည်ရွယ်ချက်ရှိသော ဝိညာဉ်ရေးဆန္ဒကို ညွှန်ပြနေသည်။
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights disciplined inner control: a wise person can deliberately collect the mind (samāhita) and direct attention with purpose. The unblinking, joined gaze symbolizes concentrated resolve and the ethical-spiritual seriousness appropriate to a dharmic transition into renunciation.
After the preceding chapter’s conclusion, Vidura fixes an unblinking gaze on King Yudhiṣṭhira and, by joining his gaze with the king’s, becomes deeply concentrated—indicating a significant, intentional spiritual act rather than casual observation.