Bhāgīrathī-tīra-śauca, Kurukṣetra-gamana, and Śatayūpa-āśrama-dīkṣā (गङ्गातीरशौच–कुरुक्षेत्रगमन–शतयूपाश्रमदीक्षा)
युधिष्ठिरो 5हमस्मीति वाक्यमुकत्वाग्रत: स्थित: । विदुरस्य श्रवे राजा तं॑ च प्रत्यभ्यपूजयत्
yudhiṣṭhiro ’ham asmīti vākyam uktvā ’grataḥ sthitaḥ | vidurasya śrave rājā taṃ ca pratyabhipūjayat ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်။ “ကျွန်ုပ်သည် ယုဓိဋ္ဌိရ ဖြစ်သည်” ဟု ကြေညာကာ ဘုရင်သည် သူ့ရှေ့တွင် ရပ်ပြီး ဝိဒုရ ကြားနိုင်မည့် အကွာအဝေးမှသာ ပြော하였다။ ထို့နောက် နီးကပ်သို့ ချဉ်းကပ်ကာ ဘုရင်သည် အလွန်ကြီးမြတ်သော လေးစားမှုဖြင့် ဂုဏ်ပြုခဲ့သည်—အိုမင်းသည့် အကြီးအကဲ၊ အကြံပေးတော်တစ်ပါးအပေါ် သီလဓမ္မအရ ယဉ်ကျေးနှိမ့်ချမှုကို ပြသခြင်းဖြစ်သည်။
वैशम्पायन उवाच
Even a sovereign should approach the wise with humility: proper self-introduction, consideration for the other’s comfort (speaking within hearing), and sincere honoring of elders embody dharma in conduct.
Yudhiṣṭhira identifies himself to Vidura from a suitable distance so Vidura can hear, then comes closer and formally honors him, marking a respectful meeting between king and revered counselor.