Shloka 11
Vidura’s Message to Dhṛtarāṣṭra: Authorization for Dāna and Public Welfare (विदुरवाक्यम्—दानानुज्ञा)
तथा पृषथ्रो राजा55सीद् राजन् वज्रधरोपम: । स चापि तपसा लेभे नाकपृष्ठमितो गत:
tathā pṛṣadhro rājāsīd rājan vajradharopamaḥ | sa cāpi tapasā lebhe nākapṛṣṭham ito gataḥ ||
နာရဒက ပြောသည်– “အို မင်းကြီး၊ ထိုနည်းတူပင် ပೃષဓရ မင်းကြီးသည် မိုးကြိုးကိုင် အိန္ဒြကဲ့သို့ အလွန်ရဲရင့်သန်မာသူ ဖြစ်하였다။ သူလည်း တပသ္ယာ၏ အင်အားဖြင့် ဤလောကမှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် နတ်လောက (နာကပೃષ્ઠ) ကို ရရှိခဲ့သည်။” ဤကဗျာသည် ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်သည့် စည်းကမ်းနှင့် တပသ္ယာက လူကို လောကီအဆင့်အတန်းထက် မြှင့်တင်နိုင်ကြောင်း၊ မင်းအာဏာသည် အင်အားသာမက အတွင်းပိုင်း ကုသိုလ်ဂုဏ်နှင့်လည်း တာဝန်ခံရကြောင်းကို ဖော်ပြသည်။
नारद उवाच
Educational Q&A
Worldly power is not the final measure of a ruler; disciplined austerity (tapas) and inner merit can lead to higher spiritual reward, here expressed as attainment of heaven.
Nārada continues listing exemplary kings: he cites King Pṛṣadhra, praised as Indra-like in valor, and states that through tapas he attained the heavenly realm after leaving this world.