प्रतिग्रहभेदः — The Distinction between Giving and Accepting
Vṛṣādarbhī–Saptarṣi Dialogue
अनुकर्मा प्रतीतश्च प्रदाताप्यंशुमांस्तथा । शैलाभ: परमक्रोधी धीरोष्णी भूपतिस्तथा
anukarmā pratītaś ca pradātāpy aṁśumān tathā | śailābhaḥ paramakrodhī dhīroṣṇī bhūpatis tathā ||
ဘီရှ္မက မိန့်တော်မူသည်— «Anukarmā လည်းရှိ၏၊ Pratīta လည်းရှိ၏။ ထို့အတူ Pradātā နှင့် Aṁśumān လည်းရှိ၏။ ထို့ပြင် Śailābha ဟူသော အလွန်အမင်း ဒေါသကြီးသော မင်းတစ်ပါးနှင့် Dhīroṣṇī လည်းရှိသည်»။
भीष्म उवाच
The verse functions as part of a didactic catalogue: Bhīṣma names rulers and highlights a moral trait—Śailābha is marked as ‘extremely wrathful’—implicitly reminding that a king’s character (especially anger) is ethically significant in dharma-discourse.
In Anuśāsana Parva’s instruction section, Bhīṣma is enumerating figures (likely kings/personages) as examples or as part of a larger list; this particular verse is a roll-call of names, with a brief characterization of Śailābha as very angry.