Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 24
Cyavana’s Water-Vow and the Ethics of Cohabitation (स्नेह-सम्वास-धर्मः)
स्त्रीणां तु पतिदायाद्यमुपभोगफल स्मृतम् | नापहारं स्त्रिय: कुर्यु: पतिवित्तात् कथंचन
strīṇāṃ tu patidāyādyam upabhogaphalaṃ smṛtam | nāpahāraṃ striyaḥ kuryuḥ pativittāt kathaṃcana ||
ဘိဿမက မိန့်တော်မူသည်။ မိန်းမတို့အတွက် ခင်ပွန်း၏ဥစ္စာမှ ရရှိသော အပိုင်း၏ အကျိုးသည် အဓိကအားဖြင့် သုံးစွဲခံစားခြင်းဟု ထုံးတမ်းက ဆိုထားသည်။ ထို့ကြောင့် ခင်ပွန်း၏ဥစ္စာမှ မိန်းမပိုင်ဖြစ်လာသောအရာကို မည်သို့မျှ မဖယ်ရှားမပျက်စီးစေသင့်။ ထို့ပြင် မိန်းမ၏ ကိုယ်ပိုင်ဥစ္စာအဖြစ် ပေးအပ်ထားသောအရာကို သားများ သို့မဟုတ် အခြားအမွေဆက်ခံသူများက မယူသင့်။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse affirms that a woman’s entitlement connected with her husband’s wealth is meant for her use and enjoyment, and it should not be confiscated; her allotted property (including what is given to her as her own) is not to be taken by heirs such as sons.
In the Anushasana Parva’s dharma-instruction setting, Bhishma is laying down normative guidance on household ethics and inheritance—specifically, protecting a woman’s rightful share and preventing deprivation of her husband-derived property and her own allotted wealth.