Shloka 36
Adhyāya 39 — Yudhiṣṭhira’s inquiry on attachment (saṅga) and relational restraint
इति श्रीमहाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि ब्राह्मणप्रशंसायामिन्द्रशम्बरसंवादे षट्त्रिंशो5ध्याय:
iti śrīmahābhārate anuśāsanaparvaṇi dānadharmaparvaṇi brāhmaṇapraśaṃsāyām indraśambarasaṃvāde ṣaṭtriṃśo 'dhyāyaḥ
ဤသို့ဖြင့် သီရိမဟာဘာရတ၌ အနုသာသနပရဝ၌—အထူးသဖြင့် ဒါနဓမ္မပရဝ (လှူဒါန်းခြင်း၏ ဓမ္မ) အပိုင်းအတွင်း—ဗြာဟ္မဏကို ချီးမွမ်းရာ၌၊ အိန္ဒြာနှင့် သမ္ဗရ တို့၏ ဆွေးနွေးပွဲအတွင်း၊ အခန်း သုံးဆယ့်ခြောက် ပြီးဆုံး၏။ ဤကော်လိုဖွန်သည် အပိုဒ်၏ သဘောတရားဘောင်ကို ညွှန်ပြသည်—ဓမ္မဖြင့် ဦးဆောင်သော လှူဒါန်းမှုနှင့် ဗြာဟ္မဏသီလဂုဏ်တို့၏ မြှောက်တင်ခြင်းကို သင်ကြားရေးဆန်သော နတ်ဘုရားဆွေးနွေးပွဲဖြင့် တင်ပြထားခြင်း ဖြစ်သည်။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The colophon frames the chapter as instruction in dāna-dharma (the ethics of giving) and as a praise of brāhmaṇical virtues, conveyed through a dialogue (saṃvāda). It signals that generosity and reverence for learned, disciplined conduct are central ethical concerns in this portion of the Anuśāsana Parva.
This verse is a concluding colophon: it marks the end of the chapter situated within the Anuśāsana Parva’s dāna-dharma material, specifically the Indra–Śambara dialogue occurring in the context of praising Brāhmaṇas. It does not advance plot directly but identifies the textual setting and topic.