Shloka 19
Adhyāya 39 — Yudhiṣṭhira’s inquiry on attachment (saṅga) and relational restraint
भीष्म उवाच श्रुत्वैतद् वचन शक्रो दानवेन्द्रमुखाच्च्युतम् । द्विजान् सम्पूजयामास महेन्द्रत्वमवाप च,भीष्मजी कहते हैं--भारत! दानवराज शम्बरके मुखसे यह वचन सुनकर इन्द्रने ब्राह्मणोंका पूजन किया, इससे उन्हें महेन्द्रपदकी प्राप्ति हुई
bhīṣma uvāca śrutvaitad vacanaṃ śakro dānavendramukhāccyutam | dvijān sampūjayāmāsa mahendratvam avāpa ca ||
ဘိဿမက ပြောသည်– အို ဘာရတ! ဒာနဝတို့၏ အရှင် (ရှမ္ဗရ) ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်လာသော ဤစကားကို ကြားသိပြီးနောက် သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) သည် ဗြာဟ္မဏတို့ကို အထူးပူဇော်ကန်တော့하였다။ ထိုအကျိုးကြောင့် သူသည် မဟာအိန္ဒြာ၏ အဆင့်ကို ရရှိ하였다။ ဤအပိုဒ်သည် ပညာရှိနှင့် သီလရှိသူတို့ကို ရိုသေခြင်းက မြင့်မြတ်သော အာဏာနှင့် နတ်ဘုရားဆန်သော စည်းစိမ်ကို တိုက်ရိုက် ဖြစ်စေကြောင်း ထင်ရှားစေသည်။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Honoring the dvijas (Brahmins/the Vedic learned) is presented as a powerful dharmic act that yields sovereignty and exalted status; Indra’s attainment of Mahendra-hood is linked causally to his respectful worship of Brahmins.
Bhishma narrates that Indra (Śakra), after hearing counsel spoken by the Danava-king Śambara, proceeded to honor the Brahmins; as a result of this dharmic conduct, he attained the rank and glory of Mahendra.