Shloka 15
Adhyāya 39 — Yudhiṣṭhira’s inquiry on attachment (saṅga) and relational restraint
अपि च ज्ञानसम्पन्न: सर्वान् वेदान् पितुर्गृहि । श्लाघमान इवाधीयादू ग्राम्य इत्येव त॑ विदु:
api ca jñāna-sampannaḥ sarvān vedān pitur gṛhe | ślāghamāna ivādhīyād grāmya ity eva taṃ viduḥ ||
ထို့ပြင် လူတစ်ယောက်သည် ဉာဏ်ပညာပြည့်စုံ၍ အဖေ၏အိမ်၌နေကာ ဝေဒတော်အားလုံးကို လေ့လာသင်ယူနေသော်လည်း—ချီးမွမ်းထိုက်သကဲ့သို့ မြင်ရသော်လည်း—ပညာရှိတို့က သူ့ကို «ကျေးလက်သား» ဟုသာ သဘောထားကြသည်။ ဤတွင် ဆိုလိုသည့် သီလတရားမှာ ဝေဒပညာ၏ အထူးကောင်းမြတ်မှုသည် ဆရာ (ဂုရု) အိမ်၌ စည်းကမ်းတကျ သင်တန်းသားဘဝဖြင့် ဒုက္ခခက်ခဲမှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိကာ လေ့လာသင်ယူခြင်းနှင့် ဆက်စပ်နေပြီး၊ အိမ်၌ သက်သာစွာ လေ့လာခြင်းမဟုတ်ကြောင်း ဖြစ်သည်။
सोम उवाच
Educational Q&A
Vedic learning is not measured only by the amount studied, but by the disciplined mode of study: true refinement comes from brahmacarya under a guru, with humility and hardship, not from comfortable study at one’s parental home.
Soma states a social-ethical judgment about education: even a knowledgeable person who studies the Vedas at his father’s house is still labeled ‘grāmya’ by the learned, implying that proper training requires residence and service in the teacher’s household.