Shloka 32
Brāhmaṇa-mahattva and Atithi-Dharma
Brahmagītā: Praise of Brāhmaṇas and norms of honor
देवगन्धर्वसंघातैरप्सरोभिश्षू सर्वतः । नृत्तश्नैवोपगीतश्च पितामह इव प्रभु:
deva-gandharva-saṅghātair apsarobhiś ca sarvataḥ | nṛttaś caivopagītaś ca pitāmaha iva prabhuḥ ||
နတ်ဂန္ဓဗ္ဗတို့၏အစုအဝေးနှင့် အပ္စရာတို့သည် အရပ်ရပ်မှ ဝိုင်းရံကာ သီဆိုကခုန်ကြ၏။ သူတို့အလယ်တွင် မင်းသည် ပိတామဟ ဘြဟ္မာကဲ့သို့ မဟာဂုဏ်သရေဖြင့် တောက်ပလေ၏။ ဤ ရာဇဣသီ ဝೃṣဒರ್ಭ (Uśīnara) ၏ ဇာတ်ကြောင်းကို အမြဲနားထောင်၍ အမြဲဖော်ပြသူသည် ဤလောက၌ ကုသိုလ်ရှိသူ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
श्येन उवाच
Educational Q&A
The passage affirms the ethical value of śravaṇa and kīrtana: regularly hearing and narrating a righteous king’s exemplary conduct (here, Vṛṣadarbha/Uśīnara) generates puṇya and cultivates a virtuous disposition.
Śyena describes a scene of divine celebration: Gandharvas and Apsarases encircle the honored figure with song and dance, and he appears radiant like Brahmā. The verse then adds a phalaśruti-style statement praising the merit gained by listening to and recounting this episode.