Shloka 8
Chapter 2: Sudarśana Upākhyāna — Atithi-Dharma and the Conquest of Mṛtyu
Gṛhastha-Vrata
दशाश्वका पुत्र भी बड़ा धर्मात्मा राजा था। उसका मन सदा सत्य, तपस्या और दानमें ही लगा रहता था ।।
madirāśvaḥ iti khyātaḥ pṛthivyāṃ pṛthivīpatiḥ | dhanurvede ca vede ca nirato yo ’bhavat sadā ||
ဘီရှ္မက ပြောသည်– ဤမြေပြင်ပေါ်တွင် «မဒိရာအရှွ» ဟူသော အမည်ဖြင့် ကျော်ကြားသော မင်းတစ်ပါး ရှိ하였다။ သူသည် အမြဲတမ်း မလျော့မတင်း တည်ကြည်၍ ဝေဒ (Veda) နှင့် ဓနုရ္ဝေဒ (မြားပစ်ပညာ) နှစ်ရပ်လုံးကို အစဉ်မပြတ် လေ့လာကျင့်သုံး하였다။ ဓမ္မတရားနှင့် စစ်ပညာ၏ စည်းကမ်းကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါင်းစည်းထားခြင်းသည် ဓမ္မမင်း၏ သင့်လျော်သော လက္ခဏာပင် ဖြစ်သည်။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
An ideal ruler integrates spiritual-ethical learning (Veda) with disciplined martial competence (Dhanurveda). Renown is grounded not merely in power but in steady commitment to knowledge and self-control.
Bhishma introduces a king named Madirāśva, describing him as famous on earth and consistently devoted to studying both the Veda and the martial science of archery, setting up an exemplar of righteous kingship.