Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 158
रुद्र-स्तवराजः (Rudra-Stavarāja) — Exempla of Śiva’s Boons and the Hymn’s Phalaśruti
एतद्धि परम॑ ब्रह्म परं ब्रह्माधिगच्छति । ऋषयश्चैव देवाश्न स्तुवन्त्येतेन तत्परम्
etaddhi paramaṁ brahma paraṁ brahmādhigacchati | ṛṣayaś caiva devāś ca stuvanty etena tatparam ||
ဝါယုက ပြောသည်– «ဤသည်ပင် အမြင့်ဆုံး ဘြဟ္မန် ဖြစ်၏။ ဤချီးမွမ်းသီချင်း/ဤနည်းလမ်းအားဖြင့် အမြင့်ဆုံး ဘြဟ္မန်သို့ ရောက်နိုင်၏။ ရှင်ရသီတို့နှင့် ဒေဝတော်တို့ပင် ဤစတုတ္တရကို အသုံးပြု၍ ထိုအမြင့်ဆုံးကို ချီးမွမ်းကြ၏»။
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that sincere, properly directed praise (stuti/stotra) of the Supreme is not merely ceremonial: it is a spiritual means that leads to realization/attainment of the highest Brahman, validated by the practice of sages and gods.
Vāyudeva is speaking, commending a particular hymn/teaching just presented as ‘supreme,’ and stating that through it one reaches the highest reality; he adds that ṛṣis and devas themselves use this same mode of praise to extol the Supreme.