Shloka 120
Śiva-stavarāja: Upamanyu’s Preface and Initiation of the Śarva-Nāma Enumeration
Anuśāsana-parva 17
नित्य आत्मसहायश्च देवासुरपति: पति: । युक्तश्न युक्तबाहुश्व देवो दिविसुपर्वण:
nitya ātmasahāyaś ca devāsurapatiḥ patiḥ | yuktaśna yuktabāhuś ca devo divi suparvaṇaḥ ||
ဝါယုက မိန့်တော်မူသည်– «သူသည် အမြဲတမ်း ကိုယ်တိုင်ကိုယ်တိုင် အားကိုးသူ၊ ဒေဝနှင့် အသူရတို့၏ အရှင်နှင့် ကာကွယ်ရှင်ဖြစ်၏။ အကျင့်၌ စည်းကမ်းတကျ၊ အင်အား၌ တည်ငြိမ်ခိုင်မာသော ထိုဘုရားသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ နေထိုင်၍ အဆစ်အမြစ်ကောင်းမွန်ကာ လက်မောင်းခြေထောက်တို့ ခိုင်ခံ့သန်မာ၏»။
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse praises an ideal of divine and ethical excellence: true lordship is grounded in self-reliance and self-discipline (regulated conduct and controlled strength), which sustains cosmic order over opposing forces (devas and asuras).
Vāyu is describing a supreme divine figure with epithets highlighting sovereignty, disciplined living, and firm strength, situating him in heaven and portraying him as the protector-lord over both gods and asuras.