Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 119
Śiva-stavarāja: Upamanyu’s Preface and Initiation of the Śarva-Nāma Enumeration
Anuśāsana-parva 17
७२७ महाकेतु:--धर्मरूप महान् ध्वजावाले
toraṇas tāraṇo vātaḥ paridhī patikhecaraḥ | saṃyogo vardhano vṛddho ativṛddho guṇādhikaḥ ||
ဝါယုဒေဝက မိန့်တော်မူသည်– သူသည် မဟာကေတု—ဓမ္မကို အလံတော်အဖြစ် ထူဆောင်သူ; မဟာဓာတု—ရွှေကဲ့သို့ မဟာအနှစ်သာရရှိသူ; နૈကသာနုचर—မေရုတောင်၏ များစွာသော တောင်ထိပ်များပေါ် လှည့်လည်သူ; စလ—မည်သူမျှ မဖမ်းမိနိုင်သူ; အာဝေဒနီယ—ဆုတောင်းအပ်သူ; အာဒေသ—အမိန့်ပေးသူ; နှင့် သဗ္ဗဂန္ဓသုခာဝဟ—အနံ့စသည့် အာရုံအရာတို့၏ သုခကို ပေးဆောင်သူဖြစ်၏။ ထို့ပြင် သူသည် တောရဏ—မုတ်တိသို့ ဦးတည်သော တံခါး; တာရဏ—ကူးမြောက်စေသူ; ဝါတ—လေတော်ကိုယ်တိုင်; ပရိဓိ—ဗြဟ္မာဏ္ဍကို ဝိုင်းရံသော နယ်နိမိတ်; ပတိခေချရ—ကောင်းကင်၌ သွားလာသူတို့၏ အရှင်; သံယောဂ—တိုးပွားမှု၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သော ပေါင်းစည်းမှု; ဝဓ္ဓန—တိုးပွားစေသူ; ဝృద్ధ—ဂုဏ်တရား၌ ပြည့်စုံမြင့်မားသူ; အတိဝృద్ధ—အလွန်ရှေးအကျဆုံးသူ; နှင့် ဂုဏာဓိက—ပညာနှင့် အာဏာစသည့် ဂုဏ်များဖြင့် အားလုံးထက် လွန်ကဲသူဖြစ်၏။
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse praises the Supreme as both cosmic principle and moral refuge: He is the ‘gate’ to liberation and the ‘deliverer’ who carries beings across saṃsāra, while also being the sustaining force behind growth, order, and excellence in virtues.
Vāyu-deva continues a litany of divine names/epithets, describing the deity through metaphors of wind, cosmic boundary, lordship over sky-moving beings, and as the cause of increase and the most ancient, supreme in qualities.