Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 44
गुरुभ्यस्त्वासनं देयमभिवाद्याभिपूज्य च । गुरुम भ्यर्च्य वर्धन्ते आयुषा यशसा श्रिया
gurubhyas tv āsanaṁ deyam abhivādya abhipūjya ca | gurūn abhyarcya vardhante āyuṣā yaśasā śriyā ||
ဘီရှ္မက မိန့်ကြားသည်—ဆရာလာရောက်သော် ဦးညွှတ်ကန်တော့၍ သင့်တော်သလို ဂုဏ်ပြုပူဇော်ပြီး ထိုင်ရန် အာසန (နေရာ) ပေးရမည်။ ဂုရုကို ရိုသေစွာ ပူဇော်ဝန်ဆောင်ခြင်းကြောင့် လူ၏ အသက်ရှည်ခြင်း၊ ဂုဏ်သတင်းကောင်းခြင်းနှင့် စည်းစိမ်ချမ်းသာ တိုးပွားလာသည်—ထို့ကြောင့် ရိုသေစွာ ကြိုဆိုခြင်းသည် ဓမ္မကို လက်တွေ့ကျကျ ကျင့်သုံးခြင်း ဖြစ်လာသည်။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that dharmic life includes tangible acts of reverence toward one’s teachers—salutation, proper honoring, and offering a seat—and that such guru-reverence is said to bring growth in longevity, reputation, and prosperity.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma instructs on right conduct (ācāra). Here he lays down a specific rule of etiquette and duty: when a guru arrives, one should respectfully greet, worship/honor, and seat them, emphasizing the ethical and beneficial consequences of such conduct.