Shloka 52
अध्याय १६ — शङ्कर-उमा-वरदानम् तथा तण्डि-स्तुतिः (Śaṅkara–Umā Boon-Granting and Taṇḍi’s Hymn)
चन्द्रादित्यौ सनक्षत्रौ ग्रहाश्न सह वायुना । ध्रुव: सप्तर्षयश्चैव भुवना: सप्त एव च
candrādityau sanakṣatrau grahāś ca saha vāyunā | dhruvaḥ saptarṣayaś caiva bhuvanāḥ sapta eva ca ||
ဝါယုဒေဝက မိန့်တော်မူသည်— «လ၊ နေတို့သည် ကြယ်စုများနှင့် ဂြိုဟ်များနှင့်အတူ၊ လေတော်နှင့်အတူရှိကြ၏။ ထို့ပြင် ဓြုဝ (မြောက်ကြယ်) နှင့် ရှင်ရသီ ခုနစ်ပါး၊ ထို့အပြင် လောက ခုနစ်ပါးလည်း—ဤအရာအားလုံးသည် စကြဝဠာ၏ စည်းကမ်းအတွင်း၌ ပါဝင်ကာ သက်သေတည်ကြ၏»။
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that dharma operates within a vast cosmic order: the luminaries, planets, fixed stars, and the very worlds are invoked as all-encompassing witnesses. Ethically, it implies accountability—actions are not merely private, but stand before the universe’s order.
Vāyu-deva speaks and enumerates major cosmic entities—Sun, Moon, stars, planets, Dhruva, the Seven Sages, and the seven worlds—framing the discussion in a universal register, as if calling the cosmos to attention as a validating presence for the teaching being delivered.