Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 14
न त्वं मूढ विजानीषिे ब्राह्मण क्षत्रियाद् वरम् । सहितो ब्राह्माणेनेह क्षत्रिय: शास्ति वै प्रजा:
na tvaṁ mūḍha vijānīṣe brāhmaṇa kṣatriyād varam | sahito brāhmaṇeneha kṣatriyaḥ śāsti vai prajāḥ ||
ဘီရှ္မက ပြောသည်— «အလွဲမြင်သူရေ၊ ဗြာဟ္မဏသည် က္ရှတ္တရိယထက် မြင့်မြတ်ကြောင်းကို သင်မသိနားမလည်။ ဤလောက၌ ဗြာဟ္မဏ၏ အထောက်အပံ့ရှိမှသာ က္ရှတ္တရိယသည် ပြည်သူကို အမှန်တကယ် အုပ်ချုပ်ကာ ကာကွယ်နိုင်သည်»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Political power (kṣatra) is meant to function under the guidance of spiritual-intellectual authority (brāhmaṇa). The verse asserts that righteous governance and protection of the people become effective when the ruler is supported by learned, dharma-grounded counsel.
Bhīṣma delivers an admonition—framed as a rebuke to a ‘deluded’ listener—stating that one fails to grasp the higher status of the Brāhmaṇa. He explains that a Kṣatriya’s ability to rule and safeguard the populace depends upon alliance with and guidance from Brāhmaṇas.