Shloka 22
ईश्वरो विक्रमी धन्वी मेधावी विक्रम: क्रम: । अनुत्तमो दुराधर्ष: कृतज्ञ: कृतिरात्मवान्
īśvaro vikramī dhanvī medhāvī vikramaḥ kramaḥ | anuttamo durādharṣaḥ kṛtajñaḥ kṛtir ātmavān ||
ဘိဿမက ဆိုသည်—သူသည် အရှင်၊ အင်အားကြီးမား၍ အုပ်စိုးတော်မူသူ; ရဲရင့်သတ္တိရှိသူ; လေးကိုင်သူ; ဉာဏ်ပညာထူးချွန်သူ; စွမ်းရည်၏ ကိုယ်တိုင်ဖြစ်၍ ရည်ရွယ်ချက်ရှိသော ခြေလှမ်းတော်၏ သဘောတရား ဖြစ်၏။ သူသည် အထက်ဆုံး၊ မချိုးဖောက်နိုင်သောသူ; အနည်းငယ်သော ပူဇော်သက္ကာတောင် ကျေးဇူးတင်တန်ဖိုးထားသူ; လူသားတို့၏ အကျိုးရှိသော ကြိုးပမ်းမှုအားလုံး၏ အခြေခံ; မိမိကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်၍ မိမိ၏ ဂုဏ်တော်၌ တည်နေသူ ဖြစ်တော်မူ၏။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse praises the Lord as supreme and invincible, yet also profoundly responsive to devotion: even small offerings are acknowledged with great grace. Ethically, it elevates gratitude, steadfast power guided by order (krama), and self-mastery (ātmavān) as divine ideals.
Bhīṣma is reciting a sequence of divine epithets—an encomium of the Lord’s qualities—within his instruction on dharma. This verse strings together names highlighting sovereignty, valor, intelligence, unassailability, gratitude toward devotees, and self-established majesty.