Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 8
भीष्मस्योत्तरायणप्रतीक्षा तथा युधिष्ठिरागमनम् | Bhīṣma’s uttarāyaṇa moment and Yudhiṣṭhira’s arrival
परमात्मा हृषीकेश: सर्वव्यापी महेश्वर: । न तस्मात् परमं भूतं त्रिषु लोकेषु किंचन,वे ही परमात्मा, इन्द्रियोंके प्रेरक और सर्वव्यापी महेश्वर हैं। तीनों लोकोंमें उनसे बढ़कर दूसरा कोई नहीं है
paramātmā hṛṣīkeśaḥ sarvavyāpī maheśvaraḥ | na tasmāt paramaṃ bhūtaṃ triṣu lokeṣu kiṃcana ||
အရှင်က မိန့်တော်မူသည်—“အမြင့်မြတ်ဆုံး အတ္တသည် ဟೃṣīkeśa (ဟရိရှီကေရှ) ဖြစ်၏။ အင်္ဂါရုံများ၏ အတွင်းအုပ်စိုးရှင်၊ အလုံးစုံသို့ ပျံ့နှံ့နေသော မဟာဣශ්ဝရ ဖြစ်၏။ လောကသုံးပါး၌ သူ့ထက် မြင့်သော အရာမရှိ” ဟု။ ဓမ္မအရ ဤကဗျာသည် တရားဓမ္မကို အမြင့်ဆုံး အမှန်တရားတစ်ခုတည်းပေါ်တွင် တည်စေသည်—ကျင့်ဝတ်နှင့် ဝိညာဉ်ရေး စည်းကမ်းတို့၏ နောက်ဆုံး အညွှန်းသည် သတ္တဝါတို့၏ အင်္ဂါရုံများကို ဦးဆောင်သော အလုံးစုံပျံ့နှံ့သည့် အရှင်ထံ၌ ရှိသည်။
ईश्वर उवाच
Educational Q&A
That the Supreme Self—identified as Hṛṣīkeśa and Maheśvara—is all-pervading and unsurpassed; therefore, ultimate authority for dharma and spiritual life rests in the highest Lord beyond whom nothing exists.
Īśvara speaks in a declarative, doctrinal mode, affirming His supreme status and cosmic pervasiveness, establishing a theological foundation for subsequent ethical or devotional instruction.