Shloka 42
धर्मनिन्दा–धर्मोपासनाफलम् तथा साध्वाचारलक्षणम्
Fruits of Disparaging vs. Observing Dharma; Marks of Good Conduct
अर्थाद् वा यदि वा कामान्न किंचिदुपलक्षयेत् पितृदेवातिथिकृते साधनं कुरुते च यः
arthād vā yadi vā kāmān na kiñcid upalakṣayet pitṛ-devātithi-kṛte sādhanaṃ kurute ca yaḥ
မဟာဒေဝက မိန့်တော်မူသည်– «အကျိုးအမြတ်ကြောင့်ဖြစ်စေ၊ ဆန္ဒကြောင့်ဖြစ်စေ၊ မည်သည့်အရာကိုမျှ ပြသ၍ အလှပြမလုပ်သင့်။ ပိတೃများ၊ နတ်တို့နှင့် ဧည့်သည်တို့ကို ဆောင်ရွက်ပူဇော်ရန် လိုအပ်သည့် အထောက်အကူများကို ကြိုးပမ်းစီမံပေးသူသာ အကောင်းမြတ်ဆုံး ခတ္တရိယ ဖြစ်၏»။
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
True excellence—especially for a kṣatriya—is not self-advertisement for profit or pleasure, but quiet, sincere effort to maintain dharmic obligations: honoring ancestors, worshipping the gods, and receiving guests with proper provisions.
In Anuśāsana Parva’s instruction on dharma, Śrī Mahādeva speaks a normative teaching: he defines the superior kṣatriya as one who avoids ostentatious display and instead actively arranges resources for the service of Pitṛs, Devas, and guests.