Shloka 37
धर्मनिन्दा–धर्मोपासनाफलम् तथा साध्वाचारलक्षणम्
Fruits of Disparaging vs. Observing Dharma; Marks of Good Conduct
आर्तहस्तप्रदो नित्यं प्रजा धर्मेण पालयन् । सत्य: सत्यानि कुरुते नित्यं यः सुखदर्शन:
ārtahastaprado nityaṁ prajā dharmeṇa pālayan | satyaḥ satyāni kurute nityaṁ yaḥ sukhadarśanaḥ ||
သူသည် ဒုက္ခရောက်သူတို့အား အမြဲတမ်း လက်ကူညီပေးရန် အသင့်ရှိ၏။ သူသည် ပြည်သူတို့ကို ဓမ္မအတိုင်း ကာကွယ်စောင့်ရှောက်၏။ အမှန်တရား၌ တည်ကြည်၍ အမြဲတမ်း အမှန်ကို ပြော၍ အမှန်ကို ပြု၏။ ထို့ပြင် သူ့ကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် လူတိုင်းအတွက် သက်သာရာဖြစ်လာ၏။ ဤသို့သော အကျင့်သည် အုပ်စိုးရန် သင့်တော်သော အကောင်းဆုံး က္ṣatriya ၏ လက္ခဏာဖြစ်သည်။
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse defines righteous kingship: a ruler should actively aid the distressed, protect the people through dharma, remain unwaveringly truthful in conduct and speech, and be so well-disposed that his very presence brings reassurance and happiness.
Śrī Maheśvara is describing the ethical marks of an exemplary kṣatriya/king, emphasizing public welfare, dharmic governance, and satya as the foundation of legitimate rule.