Shloka 31
Śatarudrīya-prabhāva and Rudra’s Supremacy (शतरुद्रीयप्रभावः)
ततो गिरिसुता दृष्ट्वा दीप्ताग्निसदृशेक्षणम् । हरं प्रणम्य शिरसा ददर्शायतलोचना
tato girisutā dṛṣṭvā dīptāgnisadṛśekṣaṇam | haraṃ praṇamya śirasā dadarśāyatalocanā ||
ထို့နောက် တောင်သမီးသည် မီးလောင်တောက်တောက်ကဲ့သို့သော မျက်စိဖြင့် တတိယမျက်စိပါရှိသော ဟရကို မြင်၍ ခေါင်းချ၍ ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ကန်တော့하였다။ မျက်လုံးကျယ်သော ဥမာသည် အံ့ဩတုန်လှုပ်သည့် မျက်နှာထားဖြင့် သူ့ကို မော့ကြည့်ကာ ထိတ်လန့်ဖွယ် တောက်ပသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို တွေ့မြင်하였다။
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights bhakti and maryādā (reverent conduct): even the divine consort approaches Śiva’s fierce, radiant manifestation with humility, showing that spiritual power is met rightly through respect, self-restraint, and devotion rather than familiarity.
Nārada narrates that Umā (Pārvatī), seeing Śiva (Hara) with a terrifying, fire-like gaze, bows with her head and then looks at him in wonder, indicating a moment where Śiva’s formidable aspect becomes manifest before her.