Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 216
Śatarudrīya-prabhāva and Rudra’s Supremacy (शतरुद्रीयप्रभावः)
अप्रधृष्यतरं चैव महोरगसमाकुलम् । भगवान् भूतनाथका वह भयानक स्थान बड़ी शोभा पा रहा था। वह अत्यन्त दुर्धर्ष और बड़े-बड़े सर्पोंसे भरा हुआ था
apradhṛṣyataraṃ caiva mahoragasamākulam | bhagavān bhūtanāthakaḥ sa vah bhayānaka-sthānaḥ baḍī śobhā pā rahā thā | sa atyanta durdharṣa aur baṛe-baṛe sarpoṃ se bharā huā thā |
နာရဒက ပြောသည်– “ထိုနေရာသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်၊ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ထင်ဟပ်တောက်ပနေ၏။ မတိုက်ခိုက်နိုင်လောက်အောင် ခက်ခဲကြမ်းတမ်းပြီး၊ မြွေကြီးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤကဲ့သို့သော အမင်္ဂလာဆန်သော ပတ်ဝန်းကျင်သည် လေးစားမှုနှင့် ထိန်းချုပ်မှုမရှိဘဲ ကြောက်မက်ဖွယ် နယ်ပယ်များထဲ ဝင်ရောက်သူအတွက် အန္တရာယ်ကို သတိပေးနေသည်။”
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse underscores reverence and caution before formidable, fearsome realms: ethical conduct includes recognizing limits, approaching dangerous or sacred spaces with restraint, and not acting rashly where consequences are severe.
Nārada describes a dreadful, unassailable location—radiant yet terrifying—swarming with great serpents, setting the scene and heightening the sense of peril surrounding the place being spoken of.