Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 12
अत्रेः तपोबलप्रकाशः तथा च्यवनस्य सोमाधिकारः
Atri’s Illumination by Tapas; Cyavana and Soma-Entitlement
कृष्णपक्षे तु यः श्राद्धं पितृणामश्नुते द्विज: । अन्नमेतदहोरात्रात् पूतो भवति ब्राह्मण:,जो द्विज कृष्णपक्षमें किये हुए पितृश्राद्धका अन्न भोजन करता है, वह एक दिन और एक रात बीत जानेपर शुद्ध होता है
kṛṣṇapakṣe tu yaḥ śrāddhaṃ pitṝṇām aśnute dvijaḥ | annam etad ahorātrāt pūto bhavati brāhmaṇaḥ ||
ဘီရှ္မက မိန့်ကြားသည်— «ကృష్ణပက္ခ (dark fortnight) အတွင်း ပြုလုပ်သော ပိတೃများအတွက် ဆရာဒ္ဓ (śrāddha) အစားအစာကို စားသုံးသော ဒွိဇ (twice-born) သည် တစ်နေ့တစ်ည ပြည့်စုံစွာ ကုန်လွန်ပြီးနောက် သန့်စင်လာမည်»။ ဤသင်ခန်းစာသည် ပူဇော်အစားအစာ၏ အာနိသင်နှင့် စည်းကမ်းကို ပြသသည်—ပါဝင်စားသုံးခွင့်ရှိသော်လည်း ယာယီအရှုချ်ရှိပြီး အချိန်နှင့် သင့်လျော်သော အကျင့်ဖြင့် ပျောက်ကင်းသည်။
भीष्य उवाच
Educational Q&A
Śrāddha-food, especially when connected with ancestral rites in the kṛṣṇapakṣa, is ritually sensitive: a qualified eater incurs a temporary impurity, but becomes purified after one full day and night, emphasizing regulated participation and time-bound purification in dharma.
Bhīṣma is instructing on dharma concerning śrāddha observances—specifically, the consequence and purification period for a dvija/brāhmaṇa who partakes of food offered to the ancestors during the dark fortnight.