Shloka 124
Śiva-nāmānukīrtana-prastāvaḥ
Prologue to the praise of Śiva and the Upamanyu testimony
कुतः क्षीरं वनस्थानां मुनीनां गिरिवासिनाम् | “जो बालखिल्योंद्वारा सेवित दिव्य नदी गंगाका सहारा लिये बैठे हैं, पर्वतों और वनोंमें रहनेवाले उन मुनियोंको दूध कहाँसे मिलेगा? || १२३ $ ।।
kutaḥ kṣīraṃ vanasthānāṃ munīnāṃ girivāsinām |
ဝါသုဒေဝက ပြောသည်— «တောထဲမှာနေပြီး တောင်ပေါ်မှာ အခြေချနေတဲ့ မုနိတွေမှာ နို့က ဘယ်ကရမလဲ။» ဒီမေးခွန်းက အဓိပ္ပါယ်တစ်ခုကို ထင်ရှားစေတယ်—အိမ်ထောင်ရေးနဲ့ ပစ္စည်းဥစ္စာတွေကို စွန့်လွှတ်ထားတဲ့ တပသီတွေကို လူလောကဆန်တဲ့ အိမ်သုံးအရာတွေ ရှိမယ်လို့ မမျှော်လင့်သင့်ဘူး; ထို့ကြောင့် လောကီဘဝအတွက်သာ သင့်တော်တဲ့ တောင်းဆိုချက်တွေ၊ စံနှုန်းတွေကို သူတို့အပေါ် မတင်သင့်ဘူး။
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
Do not expect renunciants living in forests and mountains to provide or procure comforts typical of household life; ethical judgment must consider a person’s station (āśrama) and circumstances.
Vāsudeva poses a rhetorical question to highlight the practical reality of ascetic life: sages living away from settlements lack access to domestic resources like milk, implying that demands placed upon them should be restrained and fair.