Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 4
दानशील-समाचारः, सत्कारः, अहिंसा च
Umā–Maheśvara Saṃvāda
भोजनं च यथाशतत्या ब्राह्मणे वेदपारगे । पशुबन्धशतस्येह फल प्राप्रोति पुष्कलम्
Dhaumya uvāca— bhojanaṁ ca yathāśaktyā brāhmaṇe vedapārage | paśubandhaśatasyeha phalaṁ prāpnoti puṣkalam ||
ဓောမျာက ပြောသည်—မိမိအင်အားအလိုက် ဝေဒများကို ပြည့်စုံကျွမ်းကျင်သော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးအား အစာအဟာရဖြင့် ဧည့်ခံကျွေးမွေးနိုင်သူသည် ဤလောက၌ အလွန်ပေါများသော အကျိုးကို ရရှိ၏—တိရစ္ဆာန်ယဇ်ပူဇော်မှု တစ်ရာကြိမ်၏ အပြည့်အဝ အကျိုးနှင့် တူညီသည်။ ဤကဗျာသည် သဒ္ဓါနှင့် မိမိတတ်နိုင်သမျှဖြင့် ပညာရှိတို့ကို ဧည့်ခံခြင်းကို အင်အားကြီးသော ဓမ္မကိစ္စဟု ချီးမြှောက်ထားသည်။
धौग्य उवाच
Educational Q&A
That feeding a truly Veda-learned Brāhmaṇa, even modestly and strictly according to one’s means, is a highly meritorious dharmic act—so potent that it is said to equal the fruit of a hundred animal-sacrifices.
Dhaumya is instructing on dharma by praising a concrete practice of giving—providing food to a Veda-versed Brāhmaṇa—and stating its spiritual reward in the traditional idiom of sacrificial merit.