Shloka 7
Nārāyaṇa-tejas: Kṛṣṇa’s Vrata, the Fire-Manifestation, and the Sages’ Inquiry (अनुशासन पर्व, अध्याय १२६)
यद् यद्धि किंचित् संधाय पुरुषस्तप्यते तप: । सर्वमेतदवाप्नोति विद्यया चेति न: श्रुतम्
yad yaddhi kiñcit sandhāya puruṣas tapyate tapaḥ | sarvam etad avāpnoti vidyayā ceti naḥ śrutam ||
ဘီရှ္မက ပြောသည်– «ယောက်ျားတစ်ယောက်က စိတ်ထဲတွင် ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုခု ချမှတ်ပြီး ထိုအတွက် တပဿကို ကျင့်လျှင်၊ ထိုအရာအားလုံးကို—ကျွန်ုပ်တို့ ကြားဖူးသကဲ့သို့—တပဿ၏ စည်းကမ်းတကျ လေ့ကျင့်မှုနှင့် ဗိဒ္ယာ (ပညာ) တို့၏ အင်အားဖြင့် ရရှိနိုင်သည်»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A clearly formed intention (saṅkalpa) combined with tapas (disciplined self-restraint) and vidyā (knowledge) becomes a powerful means of attainment; the verse presents this as an established traditional teaching (śruti/received hearing).
In Anuśāsana Parva, Bhishma continues his didactic discourse on dharma and right conduct. Here he states a general principle: people who undertake austerity with a definite aim can achieve that aim through the combined efficacy of penance and knowledge.