Tapas-śreṣṭhatā: Anāśana as the Highest Austerity
Bhagīratha–Brahmā Saṃvāda
तपस्वी नियताहार: शममास्थाय वाग्यतः
အို ပိတామဟာ (အဘိုးကြီး) ရေ—ကျွန်ုပ်သည် တပသ္ဝီဖြစ်၍ အစာကိုကန့်သတ်စားသောက်ကာ သမဓမ္မကိုတည်ကာ စကားကိုချုပ်တည်း၍ နေခဲ့ပါသည်။ အစာနည်းနည်းဖြင့်၊ မောန (တိတ်ဆိတ်ခြင်း) နှင့် စိတ်ငြိမ်သက်ခြင်းကိုထိန်းကာ ဟိမဝန္တ (ဟိမาลัย) တောင်ပေါ်တွင် အလွန်ရှည်လျားသောကာလ တပသ္ယာပြုခဲ့သည်။ ထိုကြောင့် ပျော်ရွှင်တော်မူသော ဘဂဝန် ရှင်ကရ (မဟာဒေဝ) သည် ဂင်္ဂါ၏ မခံနိုင်လောက်သော ရေစီးကို မိမိဦးခေါင်းပေါ်တွင် ထမ်းဆောင်တော်မူခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ထိုတပသ္ယာ၏ အကျိုးတရားတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် ဤလောက၌ ကျွန်ုပ်၏လိုရာကို မရောက်သေးပါ။
भगीरथ उवाच